A co to jest składnia? Składnia to jeden z elementów języka programowania. Wikipedia mówi, że jest to:

Aby dany ciąg znaków mógł być rozpoznany jako program napisany w danym języku, musi spełniać reguły składni. Składnia opisuje:

  • Rodzaje dostępnych symboli.
  • Zasady, według których symbole mogą być łączone w większe struktury.

Składnia najczęściej opisywana jest w formalnym zapisie będącym połączeniem wyrażeń regularnych oraz notacji BNF lub EBNF. Poniżej przedstawiony jest przykład prostej gramatyki wzorowanej na języku Lisp:

wyrazenie ::= atom | lista
atom  ::= liczba | symbol
liczba  ::= [+-]?['0'-'9']+
symbol  ::= ['A'-'Za'-'z'].*
lista  ::= '(' wyrazenie* ')'

Zapis ten określa wygląd i budowę kolejnych symboli:

  • Wyrażeniem nazwiemy atom i listę.
  • Atomem nazwiemy każdą liczbę lub symbol.
  • Liczbą nazwiemy ciąg cyfr, który może zaczynać się opcjonalnie od znaku + lub .
  • Symbolem nazwiemy dowolną sekwencję dużych i małych liter alfabetu łacińskiego.
  • Listą nazwiemy parę nawiasów, w której może się znaleźć zero lub więcej wyrażeń.

Przykładowe ciągi, które spełniają podane reguły składni to: “12345“, “()“, “(a b c232 (1))“.

Zauważmy, że na etapie przetwarzania składni w ogóle nie jest brane pod uwagę znaczenie poszczególnych symboli. W praktyce kod poprawny składniowo nie musi być poprawny semantycznie. Występuje tu analogia do języków naturalnych. Zdanie “Bźdźiągwy się mucioszą” jest poprawne pod względem gramatycznym, lecz nie posiada żadnego znaczenia, ponieważ zostały w nim użyte nieistniejące słowa.



Ta strona WWW używa cookies. Korzystając z tej strony wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.